16/02/06 21.30 p.m.
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เรา ชาว 3/3 ป.ร.อ. ่รุ่น 90 จะได้อยู่ด้วยกัน
ได้นั่งเรียนด้วยกัน
กินข้าวด้วยกัน
คุยกัน
หัวเราะ
แต่เค้าเชื่อว่าการที่ทุกคนหัวเราะน่ะ
ในใจก็ร้องไห้ใช่ไหมล่ะ
ที่อาจไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ไม่ได้นั่งเรียน
ไม่ได้คุย
เค้าพูดไม่ได้ว่าทุกคนนิสัยดีที่สุด
พูดไม่ได้ว่าทุกคนไม่เคยทะเลาะกัน
พูดไม่ได้ว่าเค้ารักทุกคนเท่ากัน
แต่อย่างนึงที่เค้าแน่ใจ
คือทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่เค้าเคยมีมา
ขอร้องล่ะ
อย่าลืมเค้าเลยนะ
อย่าลืมเพื่อนๆในแก็งของทุกคน
อย่าลืมเพื่อนๆของเราที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา 3 ปี
อย่าลืมอาจารย์ที่ปรึกษาทุกคนที่คอยดูแลเราทุกคนตั้งแต่เราอยู่ม.1
อย่าลืมอาจารย์ประจำวิชาที่ถึงบางทีจะดุเราบ้าง ว่าเราบ้าง เราไม่ชอบก็มี
อยากให้ทุกคนเก็บความทรงจำนี้ให้นาน
ถึงแม้เพื่อนเราบางคนจะต้องไปต่างที่ ต่างร.ร.
คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน
เสีัยงหัวเราะอย่างที่กุลสตรีมาเห็นคงด่ากระจาย
ร้องไห้
เถียงแบบเอาเป็นเอาตาย
แซวจนโดนด่าว่ามึงว่ามากนักรึไง
คุยกันเรื่องประหลาดๆ
ชวนกันโดดเรียน
ทุกอย่างนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำของเค้าเสมอ
3/3 จะไม่ใช่ 3/3 ถ้าขาดใครไปแม้แต่คนเดียว
3/3 ไม่ใช่แก็งใด แก็งหนึ่ง
แต่ทุกคน ในห้องรวมทั้งแน้ม
เป็น 3/3
เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่เค้าเคยมีมา
ถึงต่อไปทุกคนจะมีเพื่อนซักกี่คน
จะมีคนรู้จักมากมายแค่ไหน
ต้องมีอนาคตต่อไปไม่ว่าจะเรียน ทำงาน มีแฟน
ขอให้ความทรงจำนี้ไม่ถูกทับด้วยภาพอื่น
ขอให้ความทรงจำนี้ไม่เป็นเพียงแค่ความทรงจำที่ถูกลืม
เค้า
จะจดจำทุกๆคนใน 3/3 และในป.ร.อ.
จะจดจำทุกความทรงจำที่ผ่านมาตลอด 3 ปี
จะไม่ลืมภาพความสุข
จะไม่ลืมสีสัีนของวันวาน
และทุกคนจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปไม่้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานซักแค่ไหน
อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
อยากให้เราได้อยู่ร่วมกันนานๆ
แต่คงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม
เพราะชีวิตต้องดำเนินต่อไป
อีก 3 วันหลังจากนี้จะสอบกันแล้วนะ
อ่านหนังสือกันรึยัง
ถ้ายังขอให้อ่านกันซะ
จะได้สอบได้กันนะ
ป.ล.ขออวยพรสำหรับคนที่หัวอกเดียวกันกะเค้า ขอให้ลอกกันได้อย่าสวัสดิภาพไม่มีสายตาเรดาร์จากอาจารย์คุมสอบ ^ ^
ป.ล.2 เวลาเรียกอ่ะ หันกันหน่อยดิ เวลาจะส่งซิกมันลำบากนา ถ้าเรียกดัง อาจารย์เห็นก็โดนกาหัวข้อสอบดิ
ป.ล.3 เพื่อนกันตลอดไป
ป.ล.4 ชั้นรักแกว่ะ 3/3 รุ่น90 ป.ร.อ.
